Koffie met?

De eerste keer dat mijn moeder op een terrasje in Nederland een kopje koffie

bestelde, kreeg ze precies dat: een kopje koffie. In Roemenië bestelde je een kopje

koffie en kreeg je er automatisch een glas water bij.

Het kwam blijkbaar niet in mijn moeder op dat die gewoonte in Nederland

gewoonweg niet bestond.

“En het glaasje water?”, vroeg ze licht verontwaardigd, want ze had ook dorst.

“Had u dat niet meteen kunnen zeggen”, antwoordde de kelner nog net iets

verontwaardigder, “nu moet ik twee keer lopen.”

Tegenwoordig moet je in Nederland niet alleen het water apart bestellen, je moet er

steeds vaker ook voor betalen.

Daarentegen krijg ik steeds vaker ongevraagd een heel zoet koekje bij diezelfde

koffie, een koekje dat ik negen van de tien keer ongemerkt en vooral ook ongewild

toch opeet.

En dus viel het me op toen ik een paar weken geleden in Italië was en …ongevraagd

een glas water kreeg bij mijn koffie. En dat geen uitzondering bleek te zijn. Drie

weken lang kreeg ik bij iedere kop koffie een glas water. En toen ik op een gegeven

moment zo brutaal was een tweede glas water te vragen kreeg ik dat ook gratis en

voor niets en met een vriendelijke glimlach. Daarentegen kennen Italianen bij het

eten alleen grote flessen water. Op een gegeven heb ik geleerd de halfvolle flessen

mee te nemen.

Ik begon er op te letten: Albanië: geen water maar gelukkig ook geen koekje.

Sofia: geen water wel een koekje, Roemenië: geen water (mijn moeder draait zich in

haar graf while I write) en geen koekje, wel rekeningen waarop automatisch voor je

wordt uitgerekend hoeveel fooi 10, 12,5 en 15% betekent en de ober vraagt waar je

voor kiest.